~ Rudolf Steiner προς Ita Wegman: από το Was in der Anthroposophischen Gesellschaft vorgeht • Nachrichten für deren Mitglieder, αρ. 26 – 28 Ιουνίου 1925.
“Αρκεί να εγκαταλείψω το φυσικό πεδίο, και αν τότε οι αντίρροπες δυνάμεις καταφέρουν να αποσπάσουν την Ανθρωποσοφία από εμένα, με την έννοια ότι η διδασκαλία θα διαδοθεί στις ευρείες μάζες χωρίς γνώση του προσώπου μου, έτσι ώστε να εκχυδαϊστεί και να χάσει το βάθος της, τότε θα πραγματοποιηθεί εκείνο που επιθυμούσαν και επεδίωκαν τα αριμανικά όντα.“
Το περιοδικό “Was in der Anthroposophischen Gesellschaft vorgeht • Nachrichten für deren Mitglieder” («Τι συμβαίνει στην Ανθρωποσοφική Εταιρεία • Νέα για τα μέλη της») ήταν ένα εσωτερικό ενημερωτικό δελτίο της Ανθρωποσοφικής Κοινότητας, το οποίο εκδιδόταν κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του Rudolf Steiner. Μετά το Χριστουγεννιάτικο Συνέδριο του 1923/24 (Weihnachtstagung) και την επανίδρυση της Ανθρωποσοφικής Εταιρείας, ο Steiner άρχισε να δημοσιεύει τακτικά κείμενα, ανακοινώσεις, επιστολές, σχόλια και κατευθύνσεις προς τα μέλη. Τα κείμενα αυτά δεν προορίζονταν για το ευρύ κοινό αλλά για την εσωτερική ζωή της Εταιρείας. Σήμερα το υλικό αυτό έχει συγκεντρωθεί στον τόμο: Was in der Anthroposophischen Gesellschaft vorgeht, ο οποίος ανήκει στα διοικητικά και ιστορικά κείμενα της τελευταίας περιόδου της ζωής του Steiner.
Το συγκεκριμένο δελτίο περιλάμβανε:
– Ενημερώσεις για τη ζωή της Ανθρωποσοφικής Εταιρείας.
– Αναφορές σε οργανωτικά ζητήματα.
– Επιστολές και μηνύματα προς τα μέλη.
– Σχόλια για εσωτερικές κρίσεις και συγκρούσεις.
– Σκέψεις του Steiner σχετικά με το μέλλον της Ανθρωποσοφίας.
– Ανακοινώσεις που αφορούσαν τη School of Spiritual Science και το Goetheanum.
Η ημερομηνία που αναφέρεται στην παραπομπή, 28 Ιουνίου 1925, είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, διότι ο Steiner είχε ήδη αποβιώσει στις 30 Μαρτίου 1925. Αυτό σημαίνει ότι το τεύχος εκείνο δημοσιεύθηκε μεταθανάτια και περιείχε υλικό που διασώθηκε από σημειώσεις, επιστολές ή μαρτυρίες στενών συνεργατών του, μεταξύ των οποίων και η Ita Wegman.
Η παραπάνω δήλωση ανήκει στην τελευταία περίοδο της ζωής του Rudolf Steiner και αντανακλά μια ανησυχία που επανέρχεται συχνά στα τελευταία του χρόνια: τον κίνδυνο να μετατραπεί η Ανθρωποσοφία σε ένα σύνολο ιδεών αποκομμένων από τη ζωντανή πνευματική εμπειρία από την οποία γεννήθηκαν. Όταν ο Steiner μιλά για τον κίνδυνο να «αποσπαστεί η Ανθρωποσοφία από εμένα», δεν φαίνεται να αναφέρεται στην προσωπικότητά του με βιογραφική ή λατρευτική έννοια. Αντιθέτως, εκφράζει τον φόβο ότι οι ιδέες της Ανθρωποσοφίας θα μπορούσαν να διαδοθούν ως απλό θεωρητικό σύστημα, χωρίς κατανόηση της ερευνητικής οδού, της εσωτερικής πειθαρχίας και της πνευματικής ευθύνης που βρίσκονται στη βάση τους. Για τον Steiner, η Ανθρωποσοφία δεν ήταν μια ιδεολογία ούτε μια φιλοσοφική κατασκευή. Ήταν το αποτέλεσμα μιας συγκεκριμένης πορείας γνώσης. Εάν οι ιδέες παρέμεναν αλλά χανόταν η σύνδεση με αυτή την πορεία γνώσης, τότε η Ανθρωποσοφία κινδύνευε να γίνει επιφανειακή, δογματική ή απλώς μια ακόμη θεωρία ανάμεσα στις πολλές.
Υπό αυτό το πρίσμα, η αναφορά στα «αριμανικά όντα» δεν αφορά κυρίως εξωτερικούς εχθρούς, αλλά την τάση να αποσπάται η γνώση από την πηγή της, να μετατρέπεται το ζωντανό σε μηχανικό και η εσωτερική εμπειρία σε αφηρημένη διδασκαλία.
Διασκευή – Απόδοση για το blog Element © Gerry E. Katramados.

Άφησε ένα σχόλιο