Απόσπασμα απο το βιβλίο της Assja Turgenieff “Erinnerungen an Rudolf Steiner und die Arbeit am Ersten Goetheanum. Φωτογραφία: Rudolf Steiner μπροστά από το λεβητοστάσιο, στο πρώτο Goetheanum, Ιανουάριος 1915.
«Η συνδεδεμένη στάση του Rudolf Steiner απέναντι στους εργάτες γινόταν ιδιαίτερα αισθητή. Κοινωνικοί διαχωρισμοί δεν υπήρχαν γι’ αυτόν· υπήρχε μόνο ο άνθρωπος. Και με την ίδια, αν όχι μεγαλύτερη, εγκαρδιότητα έδινε το χέρι στον οδηγό του αυτοκινήτου όπως και στον ιδιοκτήτη του. Παρά τον υπερβολικό φόρτο του χρόνου του, ξεναγούσε επί ώρες απλούς ανθρώπους, φορτωμένους από τις έγνοιες της καθημερινής ζωής, μέσα στο Κτήριο, ίσως με ακόμη μεγαλύτερη προθυμία απ’ ό,τι επισκέπτες που κατείχαν υψηλή θέση στην κοινωνική “ιεραρχία”. Τα πρωινά μπορούσε κανείς να τον δει να κατευθύνεται με γρήγορο βήμα από την πόρτα του ξυλουργείου προς το ατελιέ, με τις πόρτες να ανοίγουν και να κλείνουν πίσω του σχεδόν πετώντας· κι όμως δεν ξεχνούσε να χαιρετήσει την καθαρίστρια που στεκόταν σε μια γωνιά με τη σκούπα και τον κουβά της. Και ίσως εδώ να έσκυβε λίγο βαθύτερα για τη χειραψία, με σεβασμό προς τα κοπιαστικά καθήκοντα που η μοίρα της είχε αναθέσει. «Ποιος σκέφτεται τον πόνο μιας ηλικιωμένης γυναίκας, καθώς κουβαλά στο σπίτι τα ξύλα που μάζεψε στο δάσος;» έλεγε. Μια φορά χρειάστηκε να απλώσω και τα δύο μου χέρια για να δεχθώ τα κέρματα που έπεφταν από το πορτοφόλι του ως φιλοδώρημα για μια μικρή εργασία κλειδαρά· άδειασε το πουγκί του με εμφανή ευχαρίστηση».
Υπάρχουν πολλές μαρτυρίες ότι γνώριζε προσωπικά πολλούς από τους ξυλουργούς, τους γλύπτες, τους εργάτες και τους τεχνίτες που εργάζονταν στο Goetheanum. Συχνά περνούσε ώρες στα εργαστήρια, όχι ως επιβλέπων αλλά ως συνεργάτης. Ο ίδιος είχε πει ότι η πνευματική ζωή δεν μπορεί να οικοδομηθεί χωρίς σεβασμό προς την ανθρώπινη εργασία. Στην ανθρωποσοφική αντίληψη, κάθε άνθρωπος αποτελεί φορέα ενός μοναδικού πνευματικού πυρήνα. Η κοινωνική θέση, η μόρφωση ή ο πλούτος δεν καθορίζουν την αξία του ανθρώπου. Γι’ αυτό και η αληθινή συνάντηση δεν γίνεται μεταξύ ρόλων αλλά μεταξύ ανθρώπινων υπάρξεων.
Λίγα λόγια για την Assja Turgenieff
Η Assja Turgenieff (1890–1966) ήταν Ρωσίδα ζωγράφος, σχεδιάστρια και μία από τις σημαντικότερες καλλιτεχνικές μορφές του πρώιμου ανθρωποσοφικού κινήματος.
Γεννήθηκε στη Ρωσία και σπούδασε τέχνη στην Ευρώπη. Το 1911 γνώρισε τον Rudolf Steiner και σύντομα εντάχθηκε στον κύκλο των συνεργατών του. Παντρεύτηκε τον Ρώσο ανθρωποσοφιστή και συγγραφέα Andrei Bely, έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του ρωσικού συμβολισμού, αν και αργότερα οι δρόμοι τους χωρίστηκαν.
Η Assja Turgenieff συνδέθηκε ιδιαίτερα με την κατασκευή του Πρώτου Goetheanum στο Dornach. Εργάστηκε επί χρόνια ως εθελόντρια καλλιτέχνις και άφησε πίσω της εκατοντάδες σχέδια και ξυλογραφίες που αποτυπώνουν την οικοδόμηση του Goetheanum, τους τεχνίτες, τους καλλιτέχνες και την καθημερινή ζωή γύρω από το έργο. Χάρη σε αυτήν διαθέτουμε σήμερα μοναδικές εικαστικές μαρτυρίες για εκείνη την περίοδο.
Ιδιαίτερη αξία έχουν και τα απομνημονεύματά της, Erinnerungen an Rudolf Steiner und die Arbeit am Ersten Goetheanum («Αναμνήσεις από τον Rudolf Steiner και την εργασία στο Πρώτο Goetheanum»), από όπου προέρχεται και το απόσπασμα. Οι αναμνήσεις αυτές θεωρούνται από τις πιο ζωντανές και ανθρώπινες μαρτυρίες για τον Steiner, επειδή δεν εστιάζουν μόνο στις διαλέξεις ή στις ιδέες του, αλλά και στις καθημερινές του χειρονομίες, στον τρόπο που αντιμετώπιζε τους ανθρώπους, στην εργασία του και στην ατμόσφαιρα που δημιουργούσε γύρω του.
Για πολλούς ιστορικούς της Ανθρωποσοφίας, η Assja Turgenieff αποτελεί έναν από τους πιο αξιόπιστους μάρτυρες της ζωής στο Goetheanum κατά τα έτη 1913–1922, καθώς έζησε από κοντά την οικοδόμησή του και συνεργάστηκε καθημερινά με τον Steiner επί μεγάλο χρονικό διάστημα.
Διασκευή – Απόδοση για το blog Element © Gerry E. Katramados.
Άφησε ένα σχόλιο