Ο Wilson δεν είναι οπαδός της ανθρωποσοφίας, ούτε όμως και έντονος επικριτής της· προσεγγίζει το θέμα με αρκετές επιφυλάξεις. Παρ’ όλα αυτά, καταφέρνει να γράψει για τον Steiner με έναν τρόπο ζωντανό και ελκυστικό – πιθανότατα γι’ αυτό ο εκδότης του τού πρότεινε να γράψει ένα βιβλίο για τον Steiner. Παρακάτω παρατίθεται ένα απόσπασμα από το εισαγωγικό κείμενο του βιβλίου:

---

«Όποιος επιχειρήσει να συγκρίνει όλους τους μεγάλους στοχαστές του εικοστού αιώνα, είναι πιθανό να καταλήξει ότι ο Rudolf Steiner θέτει την πιο αινιγματική πρόκληση. Όταν κάποιος συναντά το έργο του χωρίς προετοιμασία, έρχεται αντιμέτωπος με μια σειρά από φαινομενικά ανυπέρβλητα εμπόδια.
Πρώτα απ’ όλα: το ύφος του είναι τρομακτικά αφηρημένο και κάθε άλλο παρά εύκολο στην κατανόηση. Ένας αποφασισμένος αναγνώστης μπορεί να το ξεπεράσει αυτό, αλλά είναι τα ίδια τα θέματα που κρύβουν τις πραγματικές παγίδες και δυσκολίες. Ο συνδυασμός ύφους και περιεχομένου μπορεί να γίνει τόσο αλλόκοτος κάποιες φορές, ώστε να νομίσει κανείς πως έχει να κάνει με κάποιον φαρσέρ ή ίσως ακόμη και με έναν τολμηρό απατεώνα.
Πάρτε, για παράδειγμα, το βιβλίο Κοσμική Μνήμη (Cosmic Memory), το οποίο πραγματεύεται την Ατλαντίδα και τη Λεμουρία. Με την πρώτη ματιά, φαίνεται να ανήκει στην ίδια κατηγορία με βιβλία όπως Η Κοίλη Γη μας ή Το ταξίδι μου στην Αφροδίτη με ιπτάμενο δίσκο. Ακόμη και εκείνοι που δηλώνουν ‘ανοιχτοί σε οτιδήποτε’ θα μπορούσαν εύκολα να αποστραφούν μια τέτοια συλλογή με αποστροφή. Αυτή ήταν, βέβαια, και η δική μου πρώτη αντίδραση, όταν ο εκδότης μου, πριν από δέκα χρόνια, μου πρότεινε να γράψω το βιβλίο που τώρα κρατάτε στα χέρια σας. Παρ’ όλα αυτά, αποδέχθηκα την πρόταση, γιατί ο Steiner ανέκαθεν με γοήτευε ως μορφή.
Στα εφηβικά μου χρόνια, συνάντησα για πρώτη φορά το όνομά του σ’ ένα αξιοθαύμαστο βιβλίο με τίτλο Ο Θεός είναι η περιπέτειά μου (God Is My Adventure) του Rom Landau. Το βιβλίο ανοίγει με τις αναμνήσεις ενός βαρόνου Β., Γερμανού αξιωματικού, με τον οποίο ο Landau είχε συνδεθεί φιλικά στα φοιτητικά του χρόνια στη Βαρσοβία. Ο βαρόνος αυτός υπήρξε πιλότος στο Δυτικό Μέτωπο κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Με τον καιρό, ανακάλυψε ότι είχε ένα χάρισμα για το οποίο δεν ένιωθε καθόλου ευγνωμοσύνη: μπορούσε να προβλέπει ποιοι από τους συντρόφους του θα επέστρεφαν ζωντανοί από μια αποστολή και ποιοι όχι. Η ικανότητα αυτή υπονόμευσε την υγεία του. Κάποια στιγμή, κάποιος τον συμβούλευσε να επισκεφθεί έναν γιατρό ονόματι Steiner.
Αντίθετα με τις προσδοκίες του, ο γιατρός αυτός δεν έδωσε την εντύπωση ούτε ψυχρού επιστήμονα ούτε μυστικιστή. Ήταν ένας ήρεμος άνθρωπος, με μάτια βαθιάς εστίασης -όπως περιγράφεται – και του συνέστησε μερικές απλές νοητικές ασκήσεις, τίποτε περισσότερο.
Τα αποτελέσματα υπήρξαν απολύτως θετικά: το ‘χάρισμά’ του εξαφανίστηκε ολοκληρωτικά. Η αφήγηση του Landau τουλάχιστον δείχνει πως ο Steiner δεν ήταν τσαρλατάνος. Όλοι όσοι άκουσαν αυτή τη νηφάλια, σοβαρή μορφή να μιλάει για τον ‘κόσμο των πνευμάτων’, αναγνώριζαν αμέσως την ουσία στις θεωρίες του, καθώς ήταν φανερό ότι τις θεμελίωνε στις δικές του εμπειρίες».

Το βιβλίο: Colin Wilson – Rudolf Steiner: The man and his vision