Η αύξηση της ατομικότητας απαιτεί μια ελεύθερη πνευματική ζωή, στην οποία ο καθένας μπορεί να συνεισφέρει με τις ατομικές του ικανότητες. Η πολυπολιτισμικότητα απαιτεί μια συνειδητή ανταλλαγή και αυξημένη επικοινωνία μεταξύ των διαφορετικών αναγκών των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Μόνο έτσι μπορούμε να αναγνωρίσουμε πότε συμπεριφερόμαστε αντικοινωνικά απέναντι σε άλλα μέρη του κόσμου. Τρίτον, η βιομηχανοποίηση απαιτεί δημοκρατική προστασία από την εκμετάλλευση της εργασίας.
Η ταινία (ZUSAMMENSPIEL) προσπαθεί να δείξει πώς αυτές οι τρεις απαιτήσεις μπορούν να συνυπάρξουν αρμονικά. Ο Rudolf Steiner δημοσίευσε τις ιδέες του κοινωνικού τρίπτυχου την άνοιξη του 1919, λίγο μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Του φαινόταν σαφές ότι οι παλιές, σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και αντιδημοκρατικές, μορφές διακυβέρνησης δεν ήταν πλέον συμβατές με την εποχή. Με το κοινωνικό τρίπτυχο, έδειξε μια επαναστατική δυνατότητα για ριζική αυτοαποδυνάμωση. 100 χρόνια αργότερα, οι περισσότερες προσεγγίσεις κοινωνικής μεταρρύθμισης εξακολουθούν να εμποδίζονται από το γεγονός ότι συνοδεύονται από αξιώσεις εξουσίας. Το κοινωνικό τρίπτυχο βοηθάει πολύ σε αυτό το σημείο, καθώς η ανοιχτή προσέγγισή του εστιάζει στους συγκεκριμένους ανθρώπους που αλληλεπιδρούν κοινωνικά. Επιπλέον, το τρίπτυχο δεν επιχειρεί να οργανώσει την κοινωνία μέσω ενός κεντρικού οργάνου, αλλά επιτρέπει την λήψη κοινωνικών αποφάσεων μεταξύ των ανθρώπων με τρεις διαφορετικούς τρόπους…
Σύνδεσμος για την ταινία: https://film.dreigliederung.de/