Γράφει ο Philipp Tok | Das Goetheanum

Υπάρχουν στιγμές όπου η ζωή δεν μοιάζει να εξελίσσεται απλώς, αλλά να απαντά. Γεγονότα, συναντήσεις, κατευθύνσεις εμφανίζονται με τρόπο που μοιάζει τυχαίος και όμως φέρει νόημα. Στην ανθρωποσοφική θεώρηση, το κάρμα δεν είναι ούτε μοίρα ούτε αναγκαιότητα· είναι μια δυναμική σχέση ανάμεσα σε αυτό που υπήρξε και σε αυτό που μπορεί να γίνει.

---

Το κάρμα είναι τυχαίο (Zufall στα γερμανικά): εκείνο που σου συμβαίνει. Τουλάχιστον φαινομενικά. Δεν μπορώ να το προκαλέσω εγώ ο ίδιος, μπορώ μόνο να το βιώσω ως «στιγμή». Γιατί; Η ανθρώπινη πράξη διαταράσσει την αρμονία του κόσμου και λαμβάνει απάντηση: κάθε πράξη συναντά την ανταπόκρισή της. Αυτό που συμβαίνει, συμβαίνει σε εκείνους που έδρασαν, ως ο κόσμος τους. Το τυχαίο είναι κάρμα.

Το κάρμα είναι πράξη (στα σανσκριτικά).
Κάρμα σημαίνει: να βλέπεις την πράξη μέσα στο όλον. Ό,τι ακόμη χρειάζεται να βιωθεί. Ό,τι χρειάζεται να γίνει. Στο βλέμμα του κάρμα, η λησμονημένη πράξη εμφανίζεται ως η αιτία της εμπειρίας μου για τον κόσμο. Συνδέει τις ενσαρκώσεις και φωτίζει τα ίχνη των θεών μέσα στην εξέλιξη μιας ζωής. Η πράξη είναι κάρμα.

Το κάρμα είναι ευκαιρία (στην ανθρωποσοφία).
Τη στιγμή που το κάρμα μιλά (η ηχώ των πράξεών μου), τα νήματα αυτής της ίδιας πράξης ενώνονται ξανά. Συνήθως πρόκειται για ανθρώπους. Όλοι και όλα συγκεντρώνονται. Ένα πρότυπο. Μια πρόσκληση. Μπορώ να επαναλάβω, να απελευθερώσω, να συνδέσω και να πάρω μια νέα κατεύθυνση. Η ευκαιρία είναι κάρμα.

Διασκευή – Απόδοση για το blog Element © Gerry E. Katramados