Από το ημερολόγιο του Albert Steffen 31 ΜαρτίουΤο πρωί σκέφτομαι τα λόγια που πρέπει να πω. Η οδύνη με συγκλονίζει ξανά και ξανά. Πρέπει να γονατίσω και να ξεσπάσω σε λυγμούς. Ακόμα και τώρα, ο πόνος εκείνης της μέρας κολλάει σ’ αυτό το σημειωματάριο. Όταν το διαβάζω, αναδύονται οι εικόνες, η σιωπή, το άρωμα από...
